เรื่องย่อ ตำนานรักมาเฟียเซี่ยงไฮ้ (Cruel Romance) ตอนที่ 15

อันนาพยายามหว่านล้อมเถ้าแก่วังให้ปล่อยตัวจิ่นซิ่วแต่ก็ไม่เป็นผล ซ้ำยังโดนขู่ว่าถ้าไม่ยอมหุบปากจะจับคุณขังอีกคน ถึงกระนั้นอันนาก็ยังเสี่ยงเอาอาหารและน้ำมาให้จื่นซิ่ว เมื่อเถ้าแก่วังมาพบเข้าก็รังควานอันนาต่อหน้าจิ่นซิ่ว จิ่นซิ่วจึงรีบห้ามและบอกว่าคุณจะยอมเปลี่ยนเสื้อผ้าตามที่เถ้าแก่วังต้องการ ถึงกระนั้นคุณก็ยังไม่ยอมเต้นรำกับลูกค้าอยู่ดี บังเอิญว่านักเปียโนถูกคนตามทวงหนี้จึงทิ้งงานไปกลางคัน จิ่นซิ่วเลยเปลี่ยนเป็นนักเปียโนประจำห่าววั่งเจียวตั้งแต่นั้น เมื่อลูกค้ารายใหญ่นามว่า "เถ้าแก่หวง" เห็นเด็กใหม่อย่างจิ่นซิ่วก็ยืนกรานว่าจะเต้นรำกับจิ่นซิ่วให้ได้  ถึงแม้เถ้าแก่วังกับอันนาจะช่วยกันปกป้องจิ่นซิ่วด้วยการอธิบายว่าจิ่นซิ่วเป็นนักเปียโนจึงเต้นรำไม่เป็น แต่เถ้าแก่หวงกลับไม่ยอมฟังซ้ำยังอาละวาดและจะลากตัวจิ่นซิ่วมาเต้นรำกับตนให้ได้

หลังสืบจนรู้ว่าจิ่นซิ่วมาทำงานที่ห่าววั่งเจียว จั่วเจิ้นก็รีบไปหาจิ่นซิ่วและเห็นคุณโดนเถ้าแก่หวงรังแกพอดี เขาจึงรีบเข้าไปช่วยและประกาศว่า "ผู้หญิงคนนี้เป็นของผม อะไรก็ตามที่เป็นของจั่วเจิ้น ผมคนเดียวเท่านั้นที่มีสิทธิทิ้งขว้าง ต่อให้ผมเขวี้ยงมันทิ้งจนแกลายเป็นเสี่ยงๆ เศษซากทั้งหมดก็ยังเป็นของผม ไม่ว่าใครก็ห้ามแตะต้อง"  เถ้าแก่หวงได้ยินดังนั้นก็หายซ่า จิ่นซิ่วจึงขอคุยกับจั่วเจิ้นตามลำพังทางด้านนอก คุณยอมรับว่าช่วง 2-3 วันที่ผ่านมาคุณลำบากมากและคิดว่าคงไม่รอดแน่ แต่คุณไม่อาจยอมแพ้และยังไปจากเซี่ยงไฮ้ไม่ได้เพราะคุณยังมีสิ่งที่ต้องทำ   คุณรู้ว่าเซี่ยงไฮ้อยู่ยาก ที่ผ่านมาหากไม่ได้จั่วเจิ้นคอยช่วย คุณคงแย่แน่ๆ และคุณเองก็ไม่ใช่คนที่จะเนรคุณใคร คุณซาบซึ้งในน้ำใจและความหวังดีของจั่วเจิ้น แต่คุณต้องการเลือกทางเท้าและพึ่งพาตนเอง (แทนที่จะไปเป็นนกน้อยในกรงทองของเขา) คุณจึงหวังว่าจั่วเจิ้นจะเคารพในการตัดสินใจของคุณ

จิ่นซิ่วยังขอร้องให้จั่วเจิ้นยอมละเว้นเถ้าแก่หวง คุณเองก็รู้สึกเคียดแค้นและคิดว่าเถ้าแก่หวงไม่สมควรได้รับการให้อภัยเช่นกัน แต่ในฐานะมนุษย์คนหนึ่งคุณจึงไม่อาจเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของคนอื่น เพราะคุณไม่อยากเป็นคนที่น่ารังเกียจเช่นเดียวกับคนพวกนั้น จั่วเจิ้นได้ยินดังนั้นก็ดึงจิ่นซิ่วเผ่านากอด (อันนามาเห็นเข้าพอดีเลยรีบเดินหนีไป) คราวนี้จิ่นซิ่วยอมให้จั่วเจิ้นกอดแต่โดยดี หลังทำตามที่จิ่นซิ่วขอแล้ว จั่วเจิ้นก็เรียกเถ้าแก่วังมาสอบถาม พอรู้ว่าจิ่นซิ่วเซ็นสัญญาเป็นพนักงานเต้นรำ (มีหน้าที่เต้นรำกับลูกค้าที่ซื้อตั๋ว) จั่วเจิ้นก็ใช้เงินก้อนโตไถ่ตัวจิ่นซิ่ว

เสี่ยวหลานบอกให้จิ่นซิ่วกลับไปที่โรงแรมซือจื่อหลินกับคุณ โดยบอกว่าจั่วเจิ้นกำชับทุกคนเอาไว้แล้วว่าห้ามรังแกจิ่นซิ่วอีก แต่จิ่นซิ่วไม่อยากพึ่งพาหรือเป็นภาระของใครจึงไม่คิดกลับไป คุณอยากเป็นหญิงแกร่ง แม้จะไม่มีทางแกร่งเท่าจั่วเจิ้นแต่อย่างน้อยก็ต้องไม่อ่อนแอและไร้ค่าแบบทุกวันนี้ คุณหวังว่าหากวันใดจั่วเจิ้นต้องการความช่วยเหลือ คุณจะเป็นที่พึ่งพาให้เขาได้เช่นกัน (คุณไม่รู้ว่าจั่วเจิ้นกำลังแอบฟัง มิหนำซ้ำเขายังยิ้มอย่างสุขสบายเมื่อรู้ว่าจิ่นซิ่วเองก็อยากปกป้องเขา) จั่วเจิ้นรู้ดีว่าไม่อาจฝืนใจจิ่นซิ่วได้จึงยอมปล่อยคุณไป โดยสั่งให้ลูกน้องสองคนคอยจับตาดูคุณอยู่ห่างๆ (คุณบอกจั่วเจิ้นแบบอ้อมๆ ว่าหากวันนี้เขามาช่วยคุณไม่ทันไหมได้มาช่วย คุณจะฆ่าตัวตายเพื่อให้รักษาเกียรติของตระกูลหรง)